Nancy Astrid Niece and BBQ

Wat heb jij een oude vader

Wat heb jij een oude vader, kreeg ik regelmatig te horen toen ik klein was. Mijn vader kreeg zijn kinderen op een leeftijd die tegenwoordig heel normaal is. Maar wat is ‘normaal’? En wanneer ben je een buitenbeentje?

Mijn vader zou nu 70 jaar zijn geweest. We vierden zijn verjaardag in gepaste stilte afgelopen augustus. “Gefeliciteerd pap” zei ik toen ik in de ochtend wakker werd. Ik ben 32 jaar oud. Hij werd dus vader van mij toen hij bijna 38 jaar oud was. Toentertijd een oude vent, tegenwoordig een gezonde jonge kerel met prima leeftijd. Zijn eerste – mijn broer – kreeg hij toen hij 35 was, mijn vader en moeder scheelden 6 jaar in totaal.

Alles behalve fietsen

Mijn hele jeugd kreeg ik niet anders te horen dan dat ik een oude papa had. Ik won steevast elke wedstrijd met de leeftijd van mijn vader. Ik vond dat machtig, want mijn vader was in mijn ogen helemaal niet oud. Het klonk oud, omdat hij de hoogste leeftijd had. Maar mijn vader deed alles wat een andere vader deed. Behalve fietsen, want hij deed alles met de auto.

It’s a matter of perspective

Alles valt in perspectief te plaatsen, want tegenwoordig is 35 jaar misschien een normalere leeftijd om voor het eerst vader te worden. Mijn ouders besloten nadat ze getrouwd waren, het er eerst flink van te nemen. Samen genieten, samen op vakantie, alles voordat ze kinderen zouden krijgen. Ze waren hun tijd ver vooruit, want wie had gedacht dat de dag vandaag iedereen hetzelfde zou doen?

LEES OOK  Feminisme begint bij jezelf - Vrouwen steunen elkaar

Waar trekken we de lijn?

En dan is de vraag, wat tegenwoordig normaal is. In het geval van mijn ouders hadden sommige mensen het al opgegeven dat ze kinderen zouden krijgen. Misschien dachten ze dat het niet zou lukken, omdat ze zeker 6 jaar getrouwd waren voordat de eerste telg werd aangekondigd. In die tijd ging het allemaal anders. Wat is nu een oude vader? Een man van 60? Of is dat ook oké? Waar trekken we die denkbeeldige lijn, die wij vinden passen bij een respectabele leeftijd om vader of moeder te worden?

Peter Pan

Als ik een rondje in mijn kennissenkring doe, is het antwoord al snel dat vrouwen echt wel vroeg/jong een kindje moeten krijgen. ‘Voor mannen maakt het niet uit.’ Ik ben die mening niet toebedeeld, want ik denk dat het wel degelijk uitmaakt wanneer een man zijn eerste kindje krijgt. Hoe liberaal ik ook pretendeer te zijn; Maatschappelijk gezien heb ik daar een mening over. Ik weet dat mannen langer vruchtbaar zijn dan vrouwen, maar als ik even generaliseer bedoel ik maar te zeggen dat ik het er niet mee eens ben dat de maatschappij mannen stimuleert in hun syndroom van Peter Pan. Dus vrouwen moeten wél snel beslissen, maar mannen kunnen dat uitstellen tot hun 50e? Leuk voor ze, maar dat maakt de vijver waar vrouwen in vissen wel een stuk kleiner – tenzij je met een mannelijk exemplaar van pak em beet 15 jaar ouder wilt gaan.

In the end…

In the end gaat het erom dat je als vrouw moet bedenken wat jij belangrijk vindt. En dat we vrij blijven in de gedachte dat vrouwen op elke leeftijd dat ze willen kinderen moeten kunnen krijgen. Want wanneer we de leeftijd bij de man loslaten, moeten we deze ook loslaten bij de vrouw. En er dus geen dubbele standaard op nahouden.

LEES OOK  Meet Prikkie

Wat vind jij?

Nancy Astrid Niece and BBQ

2 reacties

  • Jolanda

    Kan dit alleen maar beamen. Echter stel ik wel mijn vraagtekens bij de recente wijziging van de maximale leeftijd voor terugplaatsing van embryo’s bij IVF, maar dat heeft meer te maken met gezondheidsrisico’s voor moeder en kind dan met maatschappelijke overwegingen (al wegen die ook een beetje mee). En natuurlijk moeten mensen het ook respecteren wanneer iemand überhaupt geen kinderen wil.

    • Nancy

      Ik denk er hetzelfde over Jolanda, over die leeftijdsverhoging denk ik zowel aan gezondheidsrisico’s als aan maatschappelijke overwegingen. Ik vind alleen dat men niet met twee maten kan meten. Dat mensen zeggen dat het oké is voor mannen om later met kinderen te beginnen, dan houd je in stand dat het algemeen geaccepteerd wordt dat ze maar wat lopen aan te lummelen. Terwijl wij ivm leeftijd wel op tijd moeten nadenken met wat we willen. Dan vindt er toch een flinke verschuiving plaats waar wij geen voordelen aan hebben (denk ik zo maar). Ook voor wat betreft het respecteren of je überhaupt geen kinderen wil, lijkt mij de meest normale zaak maar daar moet nog veel terrein gewonnen worden vrees ik. Ik ben er zelf (nog) niet aan uit, maar ik vind het ook geen issue als ik mensen spreek die geen kinderen willen. Als ik daarentegen tegen anderen vertel dat ik nog niet weet wat ik wil en dat het mogelijk geen kinderen worden, krijg ik de welbekende “tik-tak” te horen; standaard van mannen. En vrouwen kunnen ook niet zo goed omgaan met mijn reactie. Het is echt nog een stigma waar we met zijn allen aan moeten werken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.